Sztuka jako nośnik społecznych ambicji

 

            „Dla wszystkich kolekcjonerów od zawsze zbierane przedmioty, niezależnie od ich rodzaju, posiadały jedną wspólną cechę, która sprawiała ze stanowiły one obiekt pożądania. Cechą tą była unikatowość. Z czasem okazało się, że obszarem rywalizacji, umożliwiającym posiadaczowi postawienie się ponad innych ludzi (bo odróżniającym ich od nich), jest kolekcjonowanie dzieł sztuki. Świadomość, że jest się jedynym na świecie właścicielem oryginalnego dzieła uznanego twórcy, niezależnie od tego czy będzie to wielkie płótno malarskie czy rysunek na skrawku papieru, jest wspaniałym uczuciem determinującym poczucie naszej wartości. W ten sposób sztuka, której pragmatycy wpisali „właściwą jej bezużyteczność” stała się nośnikiem społecznych ambicji.”

 

Dowiedz się więcej ...